Richard Hoofs, holistisch arts en auteur van “Zelfgenezing op doktersrecept”

Persoonlijk:

Heb je zelf lichamelijk of geestelijk wel eens iets  gemankeerd?
In welk proces ben je toen terechtgekomen?

Direct na mijn afstuderen ben ik gaan werken als arts-assistent in het ziekenhuis. Eerst in Londen en Noord - Ierland, later ook in Nederland. Het was een drukke periode waarin mijn leven zich voornamelijk in het ziekenhuis afspeelde. Ik was gemotiveerd en werkte hard. Werktijden van 100 uur per week waren heel gewoon. Bij een weekenddienst begon ik vrijdag om 8 uur ’s óchtends en rolde dan op maandagochtend om 8 uur het ziekenhuis weer uit.
Ik werd getraind om snel en analytisch te denken en te handelen. Dag en nacht. Hierbij waren vooral de details van belang en niet het geheel. In snel tempo kaderde ik hierbij een mens tot een object, ontdaan van al zijn menselijkheid. Mensen werden gereduceerd tot een ontstoken galblaas of blinde darm. Mijn dag werd bepaald door het netjes uitvoeren van een blinde darmoperatie of het goed zetten van een breuk. Deze beroepshouding werkte sterk door in mijn leven van alledag. Er vond een vervreemding in mij plaats. Meer afstand. Een killere houding naar mezelf en de mensen om me heen.
Twijfel kwam in mij. Was dit de weg die ik wilde gaan? Het plots overlijden van een dierbare vriend bracht mij in een persoonlijke crisis. Terwijl ik in mijn werk iedere dag te maken had met de vergankelijkheid van ons bestaan, drong de diepte hiervan toen pas werkelijk tot me door. Er woedde een emotionele chaos in mij. Verdriet, boosheid, liefde. Alles door elkaar heen. Ooit was ik geneeskunde gaan studeren om de mens te doorgronden, om te weten wie ikzelf eigenlijk ben. En nu overzag ik hoever ik daarvan verwijderd was.
Gedurende mijn studie had ik mij bezig gehouden met bewustzijn door middel van meditatie en filosofie. Ik besloot dit verder op te pakken en bezocht verschillende meditatiecentra. Uiteindelijk belandde ik op de Leonardushoeve in Belfeld. Dit Spirituele Centrum is opgezet volgens Indiase principes en volgt het dagritme van een ashram. Als broodnuchtere jongen gaf ik er aanvankelijk geen stuiver voor, maar ik besloot het 1 week te onderzoeken. Vanuit een houding van onzekerheid en arrogantie ( twee kanten van dezelfde medaille) volgde ik de meditaties, het chanten, het yantra -schilderen en de sessies. Ik verwachtte er niet veel van, behalve misschien een intellectuele verruiming. En toen gebeurde “Het”. Ik kwam in contact met mijn Ziel. De wereld kwam voor me tot leven, puur en intens. Ruim een maand lang liep ik rond met een grote lach op mijn gezicht. Ik voelde me thuis in de wereld, vrij en er kwam een enorme vreugde in mij. De wereld was ineens zoveel "lichter". Letterlijk en figuurlijk. Het was een immens vrij en krachtig gevoel wat ik nog niet eerder in mijn leven meegemaakt had.
Na deze ervaring kon ik niet meer terug. Het veranderde mijn leven totaal. Dingen die ik eerst heel belangrijk vond deden er nu niet meer toe. Ik wist dat ik veel meer ben dan alleen mijn denken en persoon. Dat er iets in mij is dat veel groter is, mijn Ziel. Dit pure licht in mij Zelf werd het uitgangspunt in mijn leven. Ogenschijnlijk bleven veel dingen hetzelfde. Er moest nog steeds hout worden gehakt en water gehaald. Maar de innerlijke beleving werd totaal anders. Geleidelijk aan paste ik evenwel ook mijn leefwereld aan. Ging eerst werken als arts-assistent kinderpsychiatrie en werd later huisarts, acupuncturist en vervolgens spiritueel coach. Ik kreeg meer liefde, gevoel en verbinding in mijn relaties dan ik ooit had gehad, zeker ook met mijn vrouw en kinderen.

Je visie als holistisch arts:

Wat zegt je lichaam over je, en wat zegt het tégen je?

Je lichaam is magisch. Het beschikt over een diepe wijsheid en een enorm zelfherstellend vermogen. Ik zal het met een persoonlijk voorbeeld verder verduidelijken. Als co-assistent werd ik destijds op mijn eerste werkdag direct aan een operatietafel gezet. Vervolgens begon de chirurg zijn werk, ontspon zich voor mijn ogen een bloederig tafereel en hield ik een uur lang iemands darmen aan de kant. Een flink stuk zieke darm werd verwijderd en alles werd weer keurig aan elkaar gehecht. Intensief volgde ik de volgende dagen de patiënte en zag hoe haar lichaam zich perfect herstelde. Het geheel maakte een diepe indruk op me. Niet alleen de gehele gang van zaken, maar vooral ook het feit dat een lichaam als vanzelf zo fantastisch kan genezen. De artsen hadden weliswaar adequaat gesneden en gehecht, de genezing en het herstel van de functie kwamen toch gewoon van binnenuit. Hoe kon haar lichaam weten dat het zich op deze perfecte wijze kon herstellen? Je kunt zeggen dat het opnieuw ingroeien van cellen in het aan elkaar gehechte weefsel een genezing mogelijk maakte. Maar dit is slechts een beschrijving en geen verklaring.
Het is een wonder hoe een nieuw mensje als vanzelf groeit in de buik van zijn moeder of hoe je hart vanzelf slaat in een perfect ritme. Deze vermogens zijn echter verdwenen bij een dood en ontzield lichaam. Het is de “beZieling” die ten grondslag ligt aan alle levensprocessen in het lichaam. Op het moment dat de Ziel het lichaam verlaat, blijft alleen dode materie over, zonder bewustzijn en zelfgenezend vermogen.
Het lichaam is de tempel van je Ziel, het voertuig van je bewustzijn. Als je goed naar je lichaam leert luisteren, leer je luisteren naar je Zelf. Het is altijd eerlijk. Als persoon kunnen we liegen, maar ons lichaam liegt nooit. Als we bijvoorbeeld verdriet voelen maar dit eigenlijk niet willen weten en verdringen, zal ons lichaam toch trouw blijven aan het ware gevoel. Het zal signalen van verdriet en pijn blijven geven. Uiteindelijk zelfs als lichamelijke klacht.
Je lichaam is in wezen een subtiele ontvanger en zender van energie, die je via je ervaringen en gevoelens vertelt of je in verbinding staat met wie je wezenlijk bent. Of dat je jezelf afscheidt van je wezenlijke kern. Een duidelijk voorbeeld hiervan is je hartslag. Is deze rustig en in balans, dan ben je ook in balans met je Zelf. Is deze echter snel en onrustig dan geeft dit aan dat je weggaat bij je Zelf. Signalen van het lichaam gaan veel dieper dan je verstand kan bevatten. Ieder signaal of klacht heeft een betekenis. Bewustwording van deze aanwijzingen van je lichaam kan je laten zien hoe je met jezelf omgaat. Het is hierbij van belang de signalen of klachten van je lichaam niet buiten jezelf te plaatsen, maar je ermee te verbinden. Identificatie met de gevoelens van je lichaam is een poort naar bewustwording, een uitdrukking van je lichaam is een uitdrukking van jezelf.
Naast je fysieke lichaam heb je ook nog een energetisch lichaam. Dit bestaat onder andere uit je aura en je chakra’s. Het aura is te zien als je uitstraling, als het elektromagnetische veld om je heen. Deze omhulling beschermt je tegen negativiteit en help je met je Zelf naar buiten te komen. Je chakra’s zijn energetische centra, bewustzijnscentra (energie = bewustzijn) die zich vlak voor je wervelkolom bevinden. Ze hebben te maken met de manier waarop je in het leven staat. Om praktische redenen ga ik uit van de 7 hoofdchakra’s. Hiermee zijn alle thema’s van het bewustzijn te ondervangen. “Het eerste chakra heeft te maken met je innerlijke rust en aanwezigheid, het tweede met je vertrouwen, levenslust en veiligheid, het derde met je kracht en autonomie, het vierde met liefde en mededogen, het vijfde met zelfbepaling en creativiteit, het zesde met je intuïtie en identiteit en het zevende met je verbinding met het geheel, met je Zelfbewustzijn.

Wat is de relatie ziel - gezondheid? Wat is je definitie van balans?

Een mens is meer dan alleen een optelsom van zijn materiële delen. Een mens is een bezield wezen waarin lichaam, persoon en ziel samenvallen tot een geheel. Het uitgangspunt van bezielde, holistische geneeskunde is de verbinding tussen persoon en ziel. Lichamelijke klachten en aandoeningen worden hierbij niet zozeer gezien als een falen van het menselijk lichaam als machine, maar als een uit balans zijn van de verbinding tussen persoon en ziel. Een klacht is hierbij niet alleen maar lastig, maar ook betekenisvol. De klacht vormt de basis voor introspectie en verandering. Daardoor wordt het mogelijk een andere houding in te nemen ten opzichte van het leven en je Zelf. Klachten zijn signalen vanuit de Ziel die de weg kunnen aangeven voor bewustwording en innerlijke groei. Genezing kan plaats vinden door herstel van de balans, niet alleen door de praktische behandeling, maar ook door bewustwording van de diepere betekenis van de klacht. De klacht is het middel om bij het Wezenlijke te komen. Om je focus te verplaatsen van de buitenwereld naar binnen toe, naar het positieve van je beZieling.

Wat is jouw specifieke basis insteek/jouw uitgangspunt/ als mensen bij jou komen met gezondheidsproblemen/klachten?

Een holistische zienswijze gaat uit van een en / en benadering. Diversiteit en eenheid. Persoon en Ziel. Regulier en alternatief. Materiële geneeskunde wordt hierbij in zijn waarde gelaten. We doen ons voordeel met de huidige kennis en studie van de materie. Uitgangspunt is weer tot verbinding te komen de bron. Met je wezenlijk Zelf. Deze verbinding herstelt je contact met het grotere geheel. Het brengt de heling waar in je Zelf om wordt gevraagd.

Waarin schuilt volgens jou precies ons ‘zelfgenezend vermogen’? Hoe scheppen we de beste context voor dit vermogen?
 
Ons lichaam heeft een eigen, innerlijk genezingsvermogen. Een huidwond of gebroken been geneest vanzelf. Het is uiteraard wel belangrijk om een wond te hechten of een been te stabiliseren. Maar de genezing gebeurt uiteindelijk vanzelf. Essentieel hiertoe is een vrije doorstroming van energie. Als energie vrij door kan stromen zal het uit zichzelf de balans herstellen. Dat is energie eigen. Met name oosterse helingtradities als acupunctuur en ayurveda zijn op deze principes gebaseerd.
Volgens de acupunctuur ligt een vrije doorstroming van energie ten grondslag aan innerlijke balans en genezing. Het vrij door kunnen stromen van emoties evenals het loslaten van beperkende geloofsovertuigingen en gedachten dragen bij aan een vrije energiestroom. Als een emotie evenwel niet te verwerken is en wordt vastgezet kan de vrije stroming van levensenergie daardoor geblokkeerd raken. Een innerlijke spanning of trauma zal door deze blokkade je natuurlijke innerlijke genezingsproces hinderen. Het natuurlijke innerlijke genezingsproces kan zich evenwel vanzelf herstellen als emotionele blokkades worden opgeheven en de levensenergie weer vrij kan stromen.
Vooral liefde en compassie zorgen ervoor dat dit kan gebeuren. Wanneer liefde in ons tot uiting komt, heeft dit een enorm helend karakter. Oude onverwerkte emoties kunnen worden losgelaten en geven zo geen belasting meer voor ons fysieke lichaam. De basis van liefde ligt bij het houden van jezelf. Je hart openen betekent van jezelf houden. Houden van jezelf is niet zozeer toegeven aan al je behoeften, maar eerder een luisteren naar jezelf, naar je diepste verlangen. Wat is “Mon Desir” ? Wat is “mijn dierbaarste verlangen”? Liefde brengt je persoon in verbinding met je Ziel. Houden van jezelf geeft acceptatie, vergeving en compassie waardoor er ruimte ontstaat voor een intieme relatie met je Zelf. En dit is de optimale context om ons Zelfgenezende vermogen tot uiting te laten komen.
In mijn boek “Zelfgenezing op doktersrecept” ga ik hier dieper op in met behulp van waargebeurde verhalen, voorbeelden en concrete oefeningen.
Bij ziekte zeggen we tegenwoordig al gauw: ‘Wat is de reden dat je dit voor jezelf hebt gecreëerd?’ Alsof we het haperen van ons lichaam zouden moeten zien als spirituele zwakte, terwijl ziekte en lichamelijke beperkingen juist een teken zijn van spirituele kracht. Hoe zie jij dit? Wat is werkelijke genezing / werkelijke heelwording volgens jou?
Ziekte kan op een merkwaardige manier gepaard gaan met schuldgevoel. Dat je op de een of andere manier zelf schuldig bent aan je aandoening. Als je als zieke bovendien zingevend en spiritueel bezig bent, ligt zo’n schuldgevoel op de loer. Maar schuldgevoel is wel het laatste wat een zieke kan gebruiken. Het werkt sterk ondermijnend. Zo’n schuldgevoel is gebaseerd op de aanname dat een zieke zelf zijn huidige toestand gecreëerd zou hebben. Dit is niet zo! Niemand creëert een aandoening. De aandoening vraagt om bewustzijn. Bewustzijn van je Zelf. Een ziekte is een vertrekpunt voor herleving. Het is er op gericht je Zelf weer te vinden. De weg is daarbij belangrijker dan het doel. Niet zozeer de controle staat centraal, maar meer de loutering. De loutering die de heling brengt waar je Zelf om vraagt. Zelfgenezing betekent tot je Zelf komen.